Architect Francine Houben vertelt in een interview met De Volkskrant over architectuur, Mecanoo en branding. ‘Bij Mecanoo hebben we altijd maatschappelijke betrokkenheid getoond. We hebben visies op ontwikkelingen in de samenleving. Maar ook telt dat we geven en nemen in het overleg met de opdrachtgever en de aannemer. Je moet zorgen dat een plan veel vaders en moeders heeft.’

‘Samen zoeken naar oplossingen’, is voor Houben een belangrijk streven. ‘Al zijn er collega’s die er anders over denken. Maar geloof me: architectuur is geen autonome kunst (citaat uit het artikel in de Volkskrant).

In een eerder interview (VK banen) geeft ze ook aan dat je niet in je eentje ontwerpt. Daarom bezoekt ze de plek waar een gebouw moet komen te staan. Ze kijkt naar de openbare ruimte en hoe de mensen zich daarin bewegen en gedragen. ‘Zodra ik me daartussen begeef, ga ik me inbeelden: waar zouden zij nou graag naar binnen gaan? Want ik moet geen gebouw voor mezelf maken, maar een gebouw voor die mensen op die plek.’

Houben ziet dat er veel architecten zijn die een eigen vormentaal als branding gebruiken. Hadid, Meier, Van Berkel. Ze waardeert hen als architecten maar bedoelt ermee dat de stempel van een architect en zijn eigen footprint soms groter en belangrijker lijkt te zijn dan wat de gebruiker nodig heeft en de opdrachtgever vraagt. ‘Ik denk dat in ons vak de vraag is: hoe goed kun je je aanpassen? Ik heb dat altijd gedaan. Dat heeft me sterk gemaakt. Ik ben altijd gaan kijken op de plek waar ik moest bouwen. Dat onderscheidt me wel van anderen denk ik. Ik heb meer een stijlhouding, dan een eigen stijl.’

Tip: lees ook het interview in ROest, tijdschrift voor geschiedenis, cultuur en media (vanaf pagina 34).

Comments are closed.