Posts Tagged ‘architectuur’

Hergebruik van materialen, cradle-to-cradle: het speelt een steeds grotere rol binnen de interieurarchitectuur. Dit levert mooie ruimtelijke oplossingen op. Maar ook in de architectuur is het bewust omgaan met de (beperkte) ruimte en gebouwen van een andere, nieuwe bestemming voorzien, een belangrijk streven. Een voorbeeld hiervan is de High Line in New York.

Gisteren werd een tweede deel van de High Line geopend door burgemeester Bloomberg. Zie hieronder enkele beelden van de High Line. Bekijk vooral de site van Pentagram, het bureau dat de huisstijl ontwikkelde. Read the rest of this entry »

Tilt-shiften lijkt nog het meeste op de werkelijkheid omtoveren tot een schaalmodel. Door deze werkelijkheid te combineren met maquettes, kan een zeer waarheidsgetrouwe presentatie worden gemaakt van een ruimtelijk ontwerp, binnen een gebouw, het gebouw zelf of daarbuiten. Dit tilt-shiften wordt gedaan met speciale lenzen die je uiterst precies kunt afstellen in tilt, shift en swing. Hiermee zijn bepaalde gedeelten van de afbeelding scherp dan wel onscherp te stellen.

De onderstaande filmpjes van Amsterdam en Berlijn zijn gemaakt met behulp van deze techniek. Het derde en vierde filmpje geven het omgekeerde weer, met hetzelfde effect. Yo Man startte met een maquette van de Reichenbachstraße en Tumblingerstraße in München en animeerde met tilt-shiften het graffiti-proces. Hij maakte de filmpjes als afstudeerproject aan de designschool van Müchen.

Read the rest of this entry »

Architect Francine Houben vertelt in een interview met De Volkskrant over architectuur, Mecanoo en branding. ‘Bij Mecanoo hebben we altijd maatschappelijke betrokkenheid getoond. We hebben visies op ontwikkelingen in de samenleving. Maar ook telt dat we geven en nemen in het overleg met de opdrachtgever en de aannemer. Je moet zorgen dat een plan veel vaders en moeders heeft.’

‘Samen zoeken naar oplossingen’, is voor Houben een belangrijk streven. ‘Al zijn er collega’s die er anders over denken. Maar geloof me: architectuur is geen autonome kunst (citaat uit het artikel in de Volkskrant). Read the rest of this entry »

Een paar maanden geleden bezocht ik Tokyo. Een wondermooie stad waar architectuurliefhebbers hun hart kunnen ophalen. Een van de fenomenen waarin ik me verdiepte waren de capsulehotels.

De Nakagin Capsule Tower is ‘s werelds eerste, actief in gebruikgenomen capsulehotel. Ontworpen door de Japanse architect Kisho Kurokawa en voltooid in 1972. Een bijzonder en opvallend kollos van staal en gewapend beton. Waarbij aan de buitenklant al heel duidelijk de functie te zien is. De capsules bepalen de uiteindelijke, gelaagde blokvormige vorm. De toren is oorspronkelijk ontworpen als capsulehotel om (vaak vrijgezelle, mannelijke) zakenlieden van buiten de stad van slaapplek te voorzien. De toren staat symbool voor de expressionistische Metabolistenbeweging uit de 1960s en 1970s. De capsules zijn daadwerkelijk en relatief eenvoudig los te koppelen en te vervangen. Passend bij de doelstellingen van de architect een flexibel, te vervangen en dus te behouden gebouw te maken. Read the rest of this entry »

‘What do you do when Heineken asks you to design their first shop?’, vroeg Tjep zich af toen het voor Heineken de Amsterdamse flagshipstore mocht ontwerpen. Het bureau begon niet bij de roots van het merk, zocht niet naar de betekenis van het biermerk en gebruikte geen voorbeelden van Heinekens mvo- en duurzaamheidsbeleid. ‘We thought it would be appropriate to pour furniture into the six monumental buildings located in the heart of Amsterdam, as if we were filling a cold fresh glass of X-tra cold Heineken’.

Voor een interieurarchitect, ruimtelijk ontwerper of retaildesigner is het ontwerpen van een flagshipstore een droomopdracht. Een flagshipstore is vaak de belangrijkste winkel van de retailer. Meestal kan er worden ‘uitgepakt’ met opvallend design, grootsheid, luxe en is de store gesitueerd in een belangrijk winkelgebied. Heineken The City is daarop geen uitzondering. Bezoek je Heineken The City, dan overvalt je de grootsheid. Een flagshipstore van een biermerk in het hart van Amsterdam. Read the rest of this entry »

Wie kent Freitag niet. Het merk staat symbool voor recycling en hergebruik van materialen. Zo zijn de bekende tassen en aanverwante artikelen gemaakt van tweedehands vrachtwagen dekzeilen, gebruikte autogordels en binnenbanden van fietsen. Het merk wil zich duidelijk positioneren als een eco-vriendelijk en maatschappelijk verantwoord merk.

Eerder schreef ik al dat Duurzame merken de toekomst hebben. En bij Freitag wordt duurzaamheid daadwerkelijk op diverse manieren en op diverse niveaus doorvertaald. Uiteraard zijn dat de producten die het merk zelf samenstelt. De productie van de tassen wordt bovendien op de Freitag-site in detail weergegeven. Uiteraard kun je verder inzoomen op en vragen stellen bij specifieke milieuaspecten, maar het merk is geloofwaadig in haar merkbelofte: making cool products out of old stuff. Read the rest of this entry »

Is de huidige architectuur gebaseerd op de mens? Zijn de huidige gebouwen in balans met de gebruiker? Of zijn de ontwerpen gericht op uniciteit, statuur en vooral balans met omliggende gebouwen? Met deze vragen kom je terecht in de jaren zestig en zeventig. Toen de architectuur vanuit een sociologische benadering werd toegepast.

In ‘De geëngageerde jaren zeventig: Het streven naar een waarlijk democratische architectuur’ (NAi, Evelien van Es, 2006) schrijft Van Es: De jaren zeventig in de architectuur en stedenbouw vormen een eigenzinnige en experimentele periode, die zich vanuit een radicale heroriëntatie ontwikkelde. Read the rest of this entry »

In 2006 deed Mels Crouwel als Rijksbouwmeester de oproep om op te treden tegen de ‘verrommeling’ van Nederland. Zo’n tien jaar daarvoor deed zijn voorganger precies hetzelfde. Wat is deze verrommeling?

VROM geeft aan: ‘Hoewel het begrip moeilijk valt te definiëren, weet iedereen wel ongeveer wat het inhoudt: het open landschap wordt verdrongen door ‘bedrijfsdozen’, kassen, windmolens, autosloperijen, zendmasten, motorcrossterreinen, campings, boomkwekerijen et cetera. Planologen spreken van de toename van ‘willekeurige nieuwe functies rond verouderde agrarische bebouwing’. Het ogenschijnlijk lukraak toestaan van dergelijke bebouwing (met name langs snelwegen – zogeheten corridorvorming – en in stadsranden) is vaak het gevolg van een keuze voor de gemakkelijke oplossing, te weinig creativiteit en gebrek aan coördinatie.’ Read the rest of this entry »